Zaterdag vertrokken we helemaal afgeladen richting Almere voor het jubileumweekend van de Tollerclub. Zaterdag workshop Doggy Dance, Treibball, de Tollerwerkdag, op het einde van de dag een BBQ en op zondag de show, de kampioenschapsclubmatch.

Voor de zaterdag hadden we onze honden verdeeld, Anita met Cindy Doggy Dance en met Perro Treibball, Jos met Kite de Tollerwerkdag.

Het weekeinde werd geopend met een woord van welkom door voorzitter Rob. Uiteraard besteedde de voorzitter ook een klein woordje aan de huisregels voor het weekeinde, waaronder geen honden los tenzij aan het werk, géén ballen ed. gooien, maar dat had iedereen al in de catalogus kunnen lezen of zelf kunnen bedenken. Na de voorzitter kreeg Will Zeeman, voorzitter van de JPC, het woord om de aftrap van het weekeinde te verzorgen met de Tollerwerkdag.

Voor de ochtend had Will, tezamen met Sander de Graaf en Peter van der Heijden van Jachthondenschool “De Apporteur Sander de Graaf”, 3 uitdagende proeven uitgezet. Iedere hond kon de proeven afleggen op zijn eigen niveau. Doel was de honden iedere proef positief af te laten sluiten en de voorjager te laten zien waartoe zijn hond, al dan niet met een beetje hulp, toe in staat was.

De deelnemers werden in 3 groepen verdeeld en onze groep mocht beginnen bij Peter. De proef was gebaseerd op de basistraining voor het lopen van lijnen. 4 Dummy’s op rij achter elkaar. Aan de handler de taak de hond te motiveren om ze alle 4 binnen te halen. Ik mocht met Kite het spits afbijten. Kite bracht alle 4 de dummy's binnen. Helaas raakte Kite al snel wat opgewonden, waardoor de afwerking wat te wensen overliet, maar daar werken we hard aan. Wat opviel was hoezeer sommige honden vertrouwen op hun ogen en pas na een kleine beroering van de dummy wilde vertrekken om de dummy vervolgens keurig binnen te brengen. Uiteraard waren er ook een paar honden die een wat bochtigere route in gedachten hadden en eerst even een vlag moesten plaatsen in de bosjes. Uiteindelijk werden alle dummy’s door de honden binnen gebracht.

Onze tweede proef was bij Will. Een standaard proef uit de jacht diplomadagen; apport uit diep water. Kite was nog steeds in een opgewonden staat, dus met happen in de dummy was het geen voorbeeldig apport, maar goed, hij was weer binnen. De meeste honden uit onze groep hadden met deze proef geen moeite. Het was inmiddels behoorlijk warm geworden, dus een verkoelende duik was erg welkom.

Proef 3, bij Sander, simuleerde een haas die geapporteerd moest worden. Een helper zat in het veld met een zogenaamd springkonijn, een dummy aan een lang elastiek. Een tweede helper zat in een verstek in het veld om het weggeschoten springkonijn uit het veld te halen. Achter het verstek lag al een dummy op de hond te wachten.
Voor de meeste honden was met name de helper in het verstek erg interessant. Sommige haalde eerst de dummy op en gingen daarna even buurten, andere gingen eerst even buurten. Een enkeling vond het maar eng. Om met name deze laatste groep honden wat meer vertrouwen te geven had Sander een extra rondje ingelast, waarbij de helper in het verstek de dummy wierp.

Terwijl de werkdag in volle gang was, gingen op een ander veld de workshops van start, te beginnen met Treibball, hier mocht Perro dus aan de bak. Wat was dat leuk. Perro is helemaal gek van ballen, maar zulke grote ballen had hij nog niet eerder gezien, en wist niet zo heel goed wat hij hier mee moest. Eigenlijk had ik verwacht dat hij het hele veld over zou gaan met die bal, maar tot mijn grote verbazing deed hij dat niet. Gelukkig maar, want volgens de uitleg was dat ook niet de bedoeling. Het was de bedoeling dat de hond met zijn neus en schouders de bal naar de handler toe bracht. Eerlijk gezegd denk ik dat het ook een beetje door het weer kwam, want wat was het warm die dag voor zowel hond als baas.

Na wat clickeren en het commando touch kreeg hij toch aardig in de gaten wat de bedoeling was, maar hoe apporteer je nou zo’n grote bal? Ik merkte wel dat hij de bal bij mij wilde brengen, hij liep dan ook keurig richting bal en maakte een wending om de bal heen, zodat hij achter de bal kwam te staan om vervolgens een touch tegen de bal aan te geven zodat de bal een stukje richting mij kwam, maar verder dan dat kwamen we niet. Maar het begin was er en Perro had niet geprobeerd om de bal in zijn bek te nemen. Wat wil je nog meer?
Na een lekkere lunch begon het middag programma met een demonstratie Doggy Dance. De temperatuur was inmiddels tot zomerse waarden opgelopen. De middag werd dus zwaar voor de honden, hetgeen al te zien was tijdens de demo. De handlers deden hun uiterste best een goede demonstratie te geven, maar dat de honden wat minder gemotiveerd waren door de temperatuur was duidelijk. Toch kregen de toeschouwers een goede indruk wat Doggy Dance inhield en mochten handlers en honden, terecht, een warm applaus in ontvangst nemen.
Terwijl de demo Doggy Dance in volle gang was, werd ook het middagprogramma van de werkdag gestart. Er stonden nog 2 uitdagende proeven op het programma.

Wij mochten weer beginnen bij Peter. Een pittige proef, waarbij oplossend vermogen en will to please op de proef werden gesteld. De catalogus vermeldde: “U staat op post en rechts van u, aan het einde van het veld, wordt een "fazant" geschoten en valt voor de apporterende hond op een lastige plek. De hond moet door een tunneltje om het apport op te halen.
Tevens wordt er links achter in het veld een "eend" geschoten en valt tussen de lokkers. Aan uw hond de taak om ook dit apport te apporteren.”

Zeker voor minder ervaren honden zijn lokkers altijd lastig. Hoewel bedoeld om wild binnen bereik van de geweren te brengen, vormen lokkers meestal een verleiding voor de honden. Het tunneltje werd zo nu en dan als een behoorlijk obstakel ervaren, maar met wat hulp en motivatie van de helper achter de tunnel werd de dummy toch door de honden binnen gebracht.

Ook de laatste proef vormde een hele uitdaging voor de honden. In de catalogus stond: “Voorjager en hond staan op post en er wordt gevraagd 2 stuks "wild" achter het net vandaan te apporteren. Voor de gevorderde honden valt er nog een markeerapport rechts van het veld.”
Dat werd dus springen, iets wat voor veel honden een nieuwe ervaring zou zijn. Er werd in 2 rondes gewerkt. De eerste ronde werd er alleen een dummy achter het net gegooid. De honden die niet begrepen dat ze over het net moesten springen werden geholpen door de helper die het net wat naar beneden drukte. De meeste begrepen het truckje vervolgens en namen de hindernis zonder probleem. Een enkeling had nog wat extra motivatie nodig. In de tweede ronde werd de dummy achter een tweede net gegooid. De honden moesten hier dus 2 keer springen voordat ze de dummy zouden bereiken. Voor de honden die in de eerste ronde hadden aangegeven het kunstje te begrijpen, kregen deze keer nog een extra dummy in het veld die ook binnen gebracht moest worden.

Terwijl de werkdag weer in volle gang was, ging ook het middagprogramma van de workshops van start. Eerst Doggy Dance, dus nu mocht Cindy (eindelijk) aan de bak. De temperatuur was inmiddels zo opgelopen dat ik besloot op mijn blote voeten verder te gaan. Of dit nu zo’n goed idee was?

Tijdens de uitleg van Doggy Dance besloot Cindy vast voor te doen wat een roll over is en knalde lekker tegen mijn wreef aan, gevolg 1 blauwe plek. Tijdens het dansen met de oefening turn gaat Cindy op mijn teen staan “auw”.
Ook bij Cindy kon je merken dat ze behoorlijk last had van de warmte, maar ook vond ze tijdens de workshop dat ze eigenlijk wilde doen wat Jos met Kite aan doen was op het veld naast ons. Maar met een beetje doorzetten (Cindy is erg op voer gericht) lukte het toch om haar bij mij te houden. Totdat we op het laatst de oefeningen, die we daarvoor hadden geleerd, tijdens een echt dansje moesten laten zien. Maar toen had Cindy zoiets van “ik heb nu mijn baas gezien en geroken ik doe het niet meer”. Erg jammer want ze deed het erg leuk en met veel plezier.

Na het Doggy Dance was nog het tweede deel van Treibball. Een verdere uitbreiding van de oefeningen uit het ochtendprogramma, alhoewel de meeste hondjes niet zo veel verder kwamen door de warmte.

De workshops werden afgesloten met een korte evaluatie en de uitreiking van een certificaat. Ook de Tollerwerkdag werd afgesloten met een evaluatie. Beide waren we erg benieuwd naar wat Peter over Kite te zeggen had. De honden hadden we, voorzien van water en een versnapering, achter gelaten op het andere veld.

Iedere hond werd individueel geëvalueerd door Peter. Voor iedere handler had hij een leuk verhaal in petto en werd aangegeven waar volgens de trainers nog aan gewerkt moest worden. Bij Kite moest natuurlijk een open deur worden ingetrapt met de vraag waar we trainen. Alsof je dat niet weet Peter?

Helaas werd de evaluatie afgesloten met een wat minder leuk bericht. Het was voor het laatst dat Will, Sander en Peter de werkdag hadden georganiseerd. Bedankt voor jullie jarenlange super zorg voor deze leuke activiteit van de club. De opvolger van Will wensen wij alvast veel succes. Wij zullen volgend jaar weer van de partij zijn.

Na de evaluatie van Kite ging Anita even kijken hoe het met de hondjes was. Helaas constateerde zij dat een aantal dames maar hadden besloten op het veld te gaan ballen met hun honden, hetgeen natuurlijk veel opwinding veroorzaakte bij de honden die langs de kant zaten. Er waren zelfs al honden naar de auto gebracht omdat de ballende honden voor hun neus te veel opwinding veroorzaakte. Altijd jammer dat er toch weer mensen moeten zijn die geen rekening willen houden met de andere deelnemers en de bal niet in hun zak kunnen houden.

Zaterdagavond hadden we de partytent alvast opgezet voor de zondag, zodat Anita zondagochtend met alleen Perro lekker op haar gemak weer naar Almere af kon reizen voor de show. Jos zou later komen met Cindy en Kite.

Zondag was het nog een stukje warmer dan zaterdag, maar we hadden een lekker plekje is de schaduw. Perro stond ingeschreven in de kampioensklasse, en Isabelle deed ook weer mee met de kind-hondshow dus het zou nog even duren voordat we aan de beurt waren. Vanaf de plek waar ik zat kon ik ring 1 zien waar de baby’s en puppy’s gekeurd zouden worden. Dus ik vermaakte mij wel. Toen waren we aan de beurt, eerst in de ring met Perro, dit werd een mooie 3de plaats in de kampioensklasse. In de middag arriveerde onze vrienden met Isabelle en kon zij even oefenen met Perro. In de ring deed Isabelle het ook weer super met Perro in de kind-hond show. Helaas geen beker deze keer, maar het kan niet altijd feest zijn.

Ook op zondag was er een deelnemer die de huisregels in de catalogus blijkbaar niet had gelezen en toestemming gaf haar hond los te gooien om er, vlak voor de neus van andere honden, een apporteerspelletje mee te gaan doen. Uiteraard veroorzaakte dit weer de nodige opwinding bij een aantal honden. Gelukkig hadden onze honden er deze dag niet zo veel last van. Toch blijft het erg vervelend wanneer mensen alleen maar aan zich zelf denken. Is het nou werkelijk waar zo moeilijk die bal 1 dagje op zak te houden? Er blijven 364 dagen over om te ballen.

De organisatie van het jubileumweekeinde verdient een grote pluim, TOP georganiseerd op een hele mooie locatie met vriendelijk “personeel”.
Anita & Jos