JIPPIIIEEEE, EEN A!!
Zaterdagmorgen 15 september vertrok ik al vroeg met Bodhi naar de
KNJV-proef in Vuren. Al met het pakken van de spullen was Bodhi niet meer bij me
weg te slaan en zoals altijd had hij er zin in.
Ik had een goed gevoel, tijdens het trainen ging het goed en het was een kwestie
van tijd en een natuurlijk een dosis geluk, maar dan moest het toch een keer
lukken om een A-diploma te halen. En met mijn vorige Toller Tibo was het een
aantal jaren geleden ook op deze KNJV-proef in Vuren gelukt om het felbegeerde
A-diploma te halen. Dat gaf in ieder geval al positieve energie.
Er waren ruim 80 deelnemers en heel veel bekende gezichten voor mij. Het was
heerlijk weer, gezellig en de ochtend verliep goed. We hadden wel wat puntjes
verloren en we hebben met 71 punten de C/B-onderdelen afgerond.
En toen op naar het dirigeren.
We stonden met 24 deelnemers voor het dirigeren. De uitleg was duidelijk en
zoals gebruikelijk: “Daar, 100 meter verderop, bij die donkere groene vlek is
het stoppunt. Vervolgens circa 100 meter naar links en dan ligt de duif ongeveer
10 meter schuin voor het onkruidpolletje dat je daar verderop ziet.” Er was één
probleem; de wind! Het was niet duidelijk waar deze vandaan kwam, hij draaide
continu en viel soms helemaal weg. Dat maakte me toch wel zenuwachtig, want
dirigeren zonder gebruik van de wind is heel lastig.
Ik was nummer 12 van de 24 deelnemers en vóór mij was slechts 1 deelnemer door
het dirigeren heen gekomen. Van de andere 11 hadden een behoorlijk aantal het
stoppunt niet eens bereikt.
Toen was ik toch echt aan de beurt. Bodhi uit de dekking gehaald en hij had er
in ieder geval zin in. Op het veld nogmaals gecheckt of ik het stoppunt en de
valplek van de duif nog wist en toen van start. Bodhi ging als een speer
vooruit, nam gelijk goed diepte en liep zo door tot de hoogte van het stoppunt.
Vervolgens nog naar links en op aanwijzing van de keurmeesters nog een stukje
naar rechts en toen zat hij prima. In 3 commando’s naar het stoppunt, een goed
begin!
Toen naar de duif. Ik wist nog waar deze moest liggen, maar die vervelende wind
maakte het erg lastig.
Bodhi liep met 1 commando ongeveer naar de juiste plek en vervolgens heb ik hem
daar een paar keer heen en weer moeten dirigeren. Voor mijn gevoel had ik hem al
3 keer over de valplek heen gestuurd, maar nog steeds had hij niks geroken.
En toen zag ik hem plotseling tekenen, hij liep naar de duif, pakte hem op en
bracht hem binnen!! Wat een heerlijk gevoel! We hadden een 7. Het applaus heb ik
niet eens gehoord, want toen begonnen de zenuwen pas goed. Er moest nog gesleept
worden.
We gingen uiteindelijk met 4 deelnemers naar de sleep. Wij en ook het publiek
konden de sleep goed zien, dus dat was heel leuk. Bij het overzwemmen ging Bodhi
teveel naar links en zou daardoor niet goed op de sleep uitkomen. En aangezien
ik vooraf van de keurmeester te horen had gekregen dat ik maar tot 2 meter uit
de kant nog iets mocht zeggen, besloot ik hem al op het water de juiste kant op
te dirigeren. Dat ging heel goed en hij kwam precies op de sleep het water uit.
Bodhi liep de sleep prima, maar wel zoals hij altijd doet, dus bij iedere haak
nog even checken of het sleepspoor echt niet de andere kant opgaat. Dat maakte
het wel extra spannend. Maar eindelijk, na de langste 3 minuten van mijn leven,
zag ik hem de eend op het einde van de sleep oppakken! Hij kwam keurig terug,
het laatste stukje liep hij nog even door het publiek en toen was ook de eend en
daarmee het felbegeerde A-diploma binnen!!
Nu, een week en vele felicitaties later, ben ik nog aan het nagenieten. We
hadden uiteindelijk totaal 85 punten. Ik heb het diploma niet boven mijn bed
hangen, maar het krijgt wel een ere-plaatsje naast het andere A-diploma van Tibo.
Carla van Nunen en Bodhi
