Zaterdagochtend 3 juli, om 10 voor 7 de deur uit voor mijn eerste echte proef! Hond bij ons in het kanaal laten zwemmen, voor de afkoeling, even kwartiertje lopen en toen op weg naar Lunteren. Met een heleboel pep-talk en ontspannings-oefeningen van Anthoon (mijn man) in mijn hoofd moest het goed komen met mijn zenuwen. Ik had er natuurlijk wel echt zin in. Bij landgoed de Buzerd aangekomen, heel mooi terrein, eerst nummer ophalen, dan in de rij voor de dierenarts, eend halen en rugzak met nodige water en andere belangrijke dingen (eten) ingepakt.
Zag toch onverwacht meer bekenden dan gedacht, leuk. Ook leuke onbekenden, ik bleek niet de enige nieuweling en onzekere voorjager te zijn. De deelnemers waren niet alleen maar stoere, doorgewinterde mannen in het groen. Ook die waren soms zenuwachtig, wat een rustgevende uitwerking op mij had. En met oefenen ging het de afgelopen tijd zo goed, onder andere op de Tollerwerkdag, het moest in ieder geval kunnen! Dus vol goede moed na het welkomstwoord van Will Zeeman, zo enorm aardig en betrokken, en na oriëntatie in het veld met de groep op pad naar de eerste proeven, volgen en uitsturen.
Ik was net lekker aan het ontspannen, loopt er ineens een vos dwars over het veld, helemaal gestoord op zijn terrein door allemaal die rare honden-mensen. Het was net een Toller, heel mooi. Nog even Cicero attent maken door wat te lopen onder appèl en naar de proef. Hij bleef met los volgen een beetje achter. Met vooruit sturen ging hij goed weg, reageerde direct op de fluit, ging bijna met zijn neus omlaag, bijna... vanwege de warmte (?) beetje traag voor gekomen, maar toch helemaal goed, pffff, die punten zijn mooi binnen.

Hele theorie opgezet met collega’s welke volgorde van proeven daarna het beste zou zijn voor hond en baasje. We hebben het van de afstand laten afhangen, heel goed doordacht. Dat waren zo eerst de B-proeven, zou hij die niet halen, kon ik dan relaxed de C-proeven doen, heel fijn. En een eerste keer B halen moest ik toch echt niet verwachten, zei men. Leek mij ook wat hoog gegrepen.
Dus naar het verloren apport te land. Eend afgeven, wachten op helper en naar inzet plek. Weer geen hart in mijn keel. Hond apport opdragen, hij gaat de dekking, ik moet opzij stappen, hij tilt poot op, zegt keurmeester, grrrrrrrr, loopt verder en wachten. Dat vind ik spannend, als je niet ziet wat hij doet......... ik mocht terug stappen naar de inzet plek, duurt het nog lang (wel 30 seconden!) voor ik Cicero met eend zie terugkomen, zit, los, MOOI. Hij heeft de eend niet direct zonder aarzelen gepakt, samen met plassen 2 punten aftrek.

Apport over water volgt, moeilijk voor ons. Met wat extra informatie van de helper over de lastige oever van de vijver, erg aardig, moet het lukken. Inzet bij het water is een strandje dat links doorloopt, daardoor aantrekkelijk voor de hond om helemaal te volgen, in plaats van over te zwemmen. Veel gemaakte fout, en dan dus 0. Cicero volgt ook dat strandje, teruggeroepen, opnieuw ingezet, wel het water in, op goede plek overkant eruit, vindt vrij snel de eend, komt terug, kijkt en gaat niet het water in, maar via dat zij-strandje terug. Helaas gaf ik een extra commando om hem het water in te krijgen, wat hij toch niet deed, dus een 7. Ik wist niet dat hij over land mocht terug komen, stom, maar toch mooi binnen!

Naar de 'markeer', met gezellig lopen, kletsen, wat eten en drinken met Toller-collega onder de bomen. Gelukkig voldoende schaduw, wat hard nodig was, wat een zon en warmte. Was onverwacht als eerste van ons rijtje aan de beurt, geen tijd voor zenuwen. Meelopen, ja ik ken de proef, zit, kijk, PANG, nu prachtig blijven zitten, zeg net op tijd "apport", hij wilde net heel graag gaan, strakke super snelle sprint in rechte lijn, pakt bovenwinds geur precies op goede plaats, scherpe bocht, pakt eend, loopt (rent niet) terug, zit, los, BRAAFFFFF. Yes een 10.

Apport uit diep water. Niet wachten, fijn, met eend naar water. Zit voor boomstam, ligt op grond, moet over die stam het water in, apport en terug uit water over stam terug. Hij heeft het gedaan, met rondkijken in water of er niet nog iets te doen was, dralend terug zwemmen, eend net beetje loslaten, traag terug over stammetje, niet zitten. Geen mooie werkwillige actie, dus 7.

Ondertussen de B-proeven dus binnen, maar C-proeven nog niet allemaal gedaan. Dus de relax theorie, als hij een B niet haalt ben ik ontspannen voor de rest van de C, ging niet meer op, integendeel. Ik moest nog 2 relatief eenvoudige oefeningen om mijn C-diploma te halen, maar ja, er kan altijd iets mis gaan. En daar zou hij toch niet op zakken, het kon niet waar zijn. Lang wachten voor het houden plaats, heel lang. Wat lopen om Cicero weer wakker te krijgen voor dat kort apport. Nog een boze mevrouw voor mij, haar hond ging rollen tijdens het liggen, dus 0. Was het enige onderdeel dat ze nog moest voor de B, dus zij baalde enorm en ging praten met de keurmeester, maar het bleef een nul dus geen diploma. Die mevrouw was helemaal gefrustreerd, echt erg en toen moest ik, het zou mij toch niet ook gebeuren?
Met een ondertussen bekende hond naar de plaats, niet op krioel-plek, maar op harde grond neergelegd, vol overtuiging weg en toen bonsde mijn hart in mijn keel, zo spannend. Wat duren 2 minuten lang. Seintje keurmeester, terug, rustig naar Cicero, niet aankijken, lijntje om, zit en 10! Joepie.

Direct door naar apport konijn. Niet denken. Zit, blijf, apport, gaat snel weg, maar gaat aan struiken naast konijn snuffen. Ik was zo bang dat hij ging klooien en/of plassen dat ik een extra commando 'vast' heb gegeven, misschien overbodig, maar hij pakte toen direct het konijn en terug, zit, los, 8 en BLIJ! Binnen mijn B-diploma!!!!!!!!!!!!!!! En genoeg punten om uitgenodigd te worden voor het A-diploma. Vond het heel mooi zo'n uitnodiging te krijgen en af te slaan!

's Middags wel nog naar de A proeven gekeken, heel mooi en moeilijk. Daar ga ik wel voor door. Er zat geen Toller bij, dus een hele uitdaging. Na lang wachten, veel kletsen, gezelligheid, stortbuien en weer zon kregen we de uitslag. Veel diploma's, hoge punten, goed gewerkt, een goeie dag met een hele goeie sfeer.
Met heel veel dank aan iedereen die heeft meegewerkt op zo'n enthousiaste manier en speciaal aan Will en Barbara Zeeman voor de fantastische organisatie, positieve uitstraling en goede-sfeer bepalers, vind ik.

Groetjes en tot een volgende proef,
Karin Jansen en Cicero