Home  |   De NSDTRCN  |   Informatie voor fokkers  |   De Toller  |   Gezondheid  |   Jacht (JPC) informatie  |   Overige informatie
 
 
Gezondheid
- Informatie dierenartsen
- Basisgegevens van de hond
- Castratie/sterilisatie
- Giftige Planten
- Parasitaire ziekte
- Kanker bij honden
- Groeicurve
- DNA profiel
- Haplotype
- In's en out's puppy vulva
- Vergiftiging
- Paddenstoelen-eikels giftig

- Addison
- Atopie
- Botulisme
- Cataract
- CEA/ch
- CHV (Canine Herpes Virus)
- CLPS (Cleft lip/palate en syndactyly)
- CP1 (Cleft lip/Palatoschisis)
- Cryptorchidie
- Demodex
- Degeneratieve Myelopathie (DM)
- Degeneratieve Encephalopathy (DE)
- Discoide lupus erythematosus (DLE)
- Distichiasis
- Doofheid
- Ectopische Ureter
- ED (ElleboogDysplasie)
- Epilepsie
- Goniodysgenese
- HD (HeupDysplasie)
- Hubertusklauwtjes
- Hypertrofische osteodystrofie
- Hypothyreoïdie
- Levershunt
- Lupus
- MDR1
- Navelbreuk
- PLE (Protein Losing Enteropathy)
- Prcd-PRA
- Radius Curvus Syndroom
- SLE
- SRMA (AM)

- Voeding
- Overgewicht
- Oververhitting
- Inteelt
- Vaccinatie
- Huisdier EHBO

Uitslagen
- Baer test uitslagen
- CLPS uitslagen
- CP1 uitslagen
- Dilute/buff uitslagen
- DE test uitslagen
- DM test uitslagen
- ECVO uitslagen
- ED uitslagen
- Gonioscopie uitslagen
- Haplotype uitslagen
- HD uitslagen
- JADD uitslagen
- MDR1 uitslagen
- PRA-CEA uitslagen



Laatste update: 11-12-2017



Raad van Beheer erkende rasvereniging


 

 
  Chemotherapie

De kennis over tumoren bij huisdieren is de laatste jaren toegenomen. Ook over de behandelingsmogelijkheden weten we steeds meer. Van oudsher stond en staat chirurgische verwijdering van een tumor op de eerste plaats. Er zijn echter nogal wat tumoren, die niet of niet volledig verwijderd kunnen worden. In die gevallen kan soms chemotherapie of radiotherapie (bestralen) worden voorgesteld. Over het toepassen van chemotherapie is de laatste tijd veel discussie. Er zijn voor- en tegenstanders, zowel onder eigenaren als dierenartsen en er zijn vooral veel misverstanden. Emoties spelen mee en dat is logisch, want het gaat altijd om de behandeling van ernstige ziektes, meestal tumoren, en soms ook ziektes van het afweersysteem. Iedereen wil het beste voor zijn dier, maar moet je hem dan blootstellen aan dit soort middelen? Eigenaren maken zich in de eerste plaats zorgen over de mogelijke bijwerkingen. Iedereen kent in zijn omgeving wel mensen, die chemotherapie hebben ondergaan en daar behoorlijk ziek van kunnen zijn.

Eerst maar eens wat feiten. Cytostatica - dat zijn de medicijnen, die bij chemotherapie worden gebruikt - zijn stoffen, die op zichzelf ook kankerverwekkend zijn. Ze kunnen het DNA beschadigen en zijn gevaarlijk voor de ongeboren vrucht. Een dier, dat met cytostatica wordt behandeld, kan tot ongeveer een week daarna deze middelen uitscheiden via urine, ontlasting, speeksel en braaksel. Het milieu en de leefomgeving van de hond, inclusief de eigenaar en zijn gezin, worden hiermee dan ook belast. De hond, die zichzelf likt, brengt het middel op de vacht. De eigenaar kan het contact met deze middelen zoveel mogelijk beperken, maar niet voorkomen. Aanraken kan al schadelijk zijn. De wet stelt hoge eisen aan opslag, bereiding en toediening van deze middelen. Ze moeten dubbel worden verpakt, ze moeten worden bewaard in een aparte koelkast, er moet een breukprotocol zijn, injectievloeistoffen moeten in een speciaal geventileerde kast worden klaargemaakt voor gebruik, er is beschermende kleding vereist tijdens toediening, etc.

Hoe staat het met de effectiviteit van deze middelen? Bij de ziekte van Cushing, een ziekte die het gevolg is van een bijniertumor of een hypofysetumor, die verkeerde berichten naar de bijnier stuurt, bestaat veel ervaring. In een aantal gevallen kan een hond genezen na behandeling met een cytostaticum. De behandeling is met tabletten, die de eigenaar gedurende 6 weken moet ingeven. Daarna heeft de hond wel levenslang andere medicijnen nodig. Bij ziekten van het afweersysteem, waarbij tumoren dus geen rol spelen, worden soms ook cytostatica ingezet. Er is echter geen onderzoek naar de effectiviteit gedaan. We weten dus in feite niet of deze middelen werken, maar men vermoedt het of neemt het aan. Bij tumoren worden cytostatica veelvuldig ingezet. Het doel is zelden genezing, maar veel vaker verbetering van de kwaliteit van het leven en levensverlenging. Bij een beperkt aantal tumoren zijn deze effecten bewezen. Het bekendste voorbeeld bij de hond is lymfklierkanker (maligne lymfoom). Van de honden die niet worden behandeld is 50 % binnen 6 weken na de diagnose overleden. Van de dieren die wel worden behandeld is 50 % na een jaar nog in leven. In veel gevallen wordt chemotherapie ingezet bij tumoren, ondanks dat de effectiviteit niet of onvoldoende is onderzocht.

Dan de bijwerkingen. Doseringen worden zo gekozen, dat de kans op bijwerkingen beperkt is. Doel is immers niet genezing, maar verbetering van de kwaliteit van het leven. Haaruitval treedt zelden op, braken bij 30 % van de honden. Op dit punt is er dus een groot verschil met de situatie bij de mens.

In de discussie over chemotherapie zijn twee stromingen te onderscheiden. De ene stroming wordt vertegenwoordigd door dierenarts Johan de Vos uit Terneuzen. Deze bevlogen collega heeft veel ervaring met chemotherapie en is van mening, dat je dit een dier eigenlijk niet moet onthouden, als er daarmee een kans is op een kwalitatief beter leven. Waarom zou je een dier wel opereren, wat toch behoorlijk belastend kan zijn, maar aansluitend geen chemotherapie geven, als zijn kansen daardoor beter worden? Als vertegenwoordiger van de tweede stroming zou je dr. Erik Teske kunnen zien. Hij is oncoloog aan de Universiteitskliniek voor Gezelschapsdieren in Utrecht. Hij stelt, dat cytostatica zo gevaarlijk kunnen zijn voor mens, dier en milieu, dat het gebruik ervan alleen is te rechtvaardigen als er een wetenschappelijk bewezen effect is. Dat is tot nu toe bij maar enkele tumoren het geval. In alle andere situaties zou behandeling deel moeten uitmaken van een wetenschappelijk onderzoek, zodat statistische gegevens verzameld kunnen worden over de effectiviteit. Verder is hij van mening dat deze stoffen alleen zouden mogen worden toegepast in specialistische centra. Hoe denkt u erover?

Geschreven door

W.C.M. van den Heuvel en M.W. van der Wijden dierenartsen voor gezelschapsdieren
 
 

Copyright Nova Scotia Duck Tolling Retriever Club Nederland 1990-2017
De NSDTRCN is een door de Raad van Beheer erkende rasvereniging ingeschreven bij de KvK onder nummer 040166744