Home  |   De NSDTRCN  |   Informatie voor fokkers  |   De Toller  |   Gezondheid  |   Jacht (JPC) informatie  |   Overige informatie
 
 
Gezondheid
- Informatie dierenartsen
- Basisgegevens van de hond
- Castratie/sterilisatie
- Giftige Planten
- Parasitaire ziekte
- Kanker bij honden
- Groeicurve
- DNA profiel
- Haplotype
- In's en out's puppy vulva
- Vergiftiging
- Paddenstoelen-eikels giftig

- Addison
- Atopie
- Botulisme
- Cataract
- CEA/ch
- CHV (Canine Herpes Virus)
- CLPS (Cleft lip/palate en syndactyly)
- CP1 (Cleft lip/Palatoschisis)
- Cryptorchidie
- Demodex
- Degeneratieve Myelopathie (DM)
- Degeneratieve Encephalopathy (DE)
- Discoide lupus erythematosus (DLE)
- Distichiasis
- Doofheid
- Ectopische Ureter
- ED (ElleboogDysplasie)
- Epilepsie
- Goniodysgenese
- HD (HeupDysplasie)
- Hubertusklauwtjes
- Hypertrofische osteodystrofie
- Hypothyreoïdie
- Levershunt
- Lupus
- MDR1
- Navelbreuk
- PLE (Protein Losing Enteropathy)
- Prcd-PRA
- Radius Curvus Syndroom
- SLE
- SRMA (AM)

- Voeding
- Overgewicht
- Oververhitting
- Inteelt
- Vaccinatie
- Huisdier EHBO

Uitslagen
- Baer test uitslagen
- CLPS uitslagen
- CP1 uitslagen
- Dilute/buff uitslagen
- DE test uitslagen
- DM test uitslagen
- ECVO uitslagen
- ED uitslagen
- Gonioscopie uitslagen
- Haplotype uitslagen
- HD uitslagen
- JADD uitslagen
- MDR1 uitslagen
- PRA-CEA uitslagen



Laatste update: 11-12-2017



Raad van Beheer erkende rasvereniging


 

 
  SRMA (Aseptische Meneningitis)

Het verhaal van Ivy
Tot het weekend voor de kerst van 2003 was onze Ivy een vrolijke werklustige Tollerpup. Ze deed niet onder voor onze volwassen Tollers en was in alle opzichten een echte pup.

De vrijdagavond voor kerst piepte Ivy ineens toen Robert haar in haar nek pakte. Normaal reageert ze daar nooit op maar omdat ze net een kennelhoestenting had gehad dachten we dat het daarom wat gevoelig was op die plek. Zaterdagochtend was ze veel rustiger dan normaal en liep ze stijf en stram met een bolle rug, alsof ze op eieren liep. Omdat we ons best wel zorgen maakte heb ik haar temperatuur opgenomen. Het bleek dat ze behoorlijk hoge koorts had, 40.5º C. Ze gilde het uit van de pijn als we haar op de rug aanraakte en bij bepaalde bewegingen die ze maakte. Gelukkig at en dronk ze nog wel, ontlasting en urine had ze ook en dat zag er normaal uit. Omdat ze het niet prettig vond om met haar hoofdje helemaal naar beneden te gaan hebben we haar eet- en drinkbakje op een verhoging gezet.

We hebben haar dat weekend goed in de gaten gehouden, het werd niet beter maar gelukkig ook niet slechter. Op maandag moest ik werken (ik ben werkzaam als dierenartsassistente) dus toen heeft een van de dierenartsen haar nagekeken. Die constateerde dat ze inderdaad erg pijnlijk in haar ruggenwervels was, vooral midden op haar rug. We zijn toen gestart met antibiotica (clindamicine) en pijnstilling (metacam). De pijnstiller gaf wel wat verlichting maar niet heel erg veel. Ook de koorts bleef ze houden, haar temperatuur zakte maar niet onder de 40º C.Aangezien medicijnen wel even de tijd moeten krijgen hebben we het toch even aangekeken. Op dinsdag aan het eind van de middag was er nog helemaal geen verbetering te zien dus moesten we van de dierenarts toch maar prednisolon gaan geven.

Daar knapte ze al vrij snel van op. Aangezien prednisolon het afweersysteem onderdrukt en een behoorlijk heftig middel is wilden we dat zo kort mogelijk geven. In eerste instantie ging het redelijk goed, ze was nog wel pijnlijk en stram maar niet zo erg als een paar dagen daarvoor. Ook de koorts was gezakt dus hadden we het idee dat het de goede kant op ging.

Op zondag kreeg ze toch weer meer pijn en werd ze wat lustelozer. Ik heb toen de temperatuur opgenomen, die bleek weer hoog te zijn, 40.2º C. Na overleg met de dierenartsen op mijn werk zijn we toch nog een ander antibioticum (synulox) erbij gaan geven. Ook zijn we weer met de prednisolon begonnen, dit zouden we nu voor 3 dagen gaan geven. Een halve dag na het geven van de prednisolon was ze gelukkig weer een heel eind opgeknapt. Ze heeft toen lekker liggen kluiven en was erg vrolijk als ze aandacht van ons kreeg.

Aangezien Ivy na het minderen van de medicijnen toch weer een terugval kreeg zijn we half januari 2004 naar specialist Erik den Hertog in Amsterdam geweest. Toen we binnen kwamen had hij al meteen een vermoeden wat Ivy mankeerde, vooral door de manier waarop ze naar hem toe liep. Hij heeft eerst ons verhaal aangehoord en haar onderzocht maar dat heeft zijn vermoeden alleen maar bevestigd. Ze bleek een Aseptische Meningitis te hebben, dit houdt in dat ze een hersenvliesontsteking heeft die niet door een bacterie of een virus wordt veroorzaakt, maar door haar eigen lichaam. Het is een auto-immuunziekte, dus haar eigen immuunsysteem is in de war en heeft dus op de hersenvliezen een afweerreactie wat een ontstekingsreactie veroorzaakt.

We hebben in het begin wel even aan meningitis gedacht maar we hadden verwacht dat ze dan pijnlijker zou zijn in haar nek. Volgens de specialist hoeft het dus helemaal niet bij een hersenvliesontsteking dat alleen de nek pijnlijk is. De vliezen lopen langs het hele ruggenmerg dus de pijn kan in de hele rug en nek voorkomen. Volgens hem heeft de hond zeker wel last van de hele rug en nek maar meestal is er één gebied dat het meest pijnlijk is. Ivy was dus middenop haar rug het pijnlijkst.

Het positieve van dit alles is dat het een aandoening is waar ze eigenlijk altijd overheen groeien. Wel met behulp van medicijnen. Evengoed was dat voor ons een grote opluchting. Helaas moet ze dus wel langdurig prednisolon gaan slikken. Door de kuur af te bouwen kunnen we bekijken wanneer ze eroverheen is. Lukt het afbouwen op dat moment niet dan starten we weer met de volle dosis op. Vervolgens proberen we een week later weer af te bouwen. Na een klachtenvrije periode kan ze weer een terugval krijgen. Dan moeten we dus opnieuw beginnen met de prednisolon. Dit alles houdt in dat we zolang ze op de prednisolon staat en er nog niet overheen gegroeid is we niet echt voluit met haar kunnen gaan sporten. Dat komt wel als ze er overheen is, we zullen dus nog even geduld moeten hebben.

Verder betekent het ook dat we zodra ze opgeknapt is en haar toestand het toelaat we haar zullen laten steriliseren. Wij zien het ten eerste zelf in verband met deze aandoening niet zitten om Ivy een nestje te laten krijgen. De specialist raadde het ook af. Hij kan niet met zekerheid zeggen dat het in dit geval om een erfelijke aandoening gaat. Dan zou er een kompleet erfelijkheidsonderzoek gedaan moeten worden naar deze afwijking. Wij gaan er zelf wel vanuit dat het erfelijk is vooral omdat we begrepen hebben dat er meer honden uit haar lijn deze aandoening hebben. Dit is voor ons ook aanleiding om onze reu Connor (Paragon Connor of Rebel's Residence) niet als dekreu aan te bieden. Tevens hebben we al onze pupeigenaren hetzelfde advies gegeven.

Voor ons is nu het belangrijkste dat Ivy helemaal geneest en dat ze een leuk Toller leven tegemoet gaat. We hopen dat ons verhaal mensen kan helpen bij het op tijd herkennen van dit ziektebeeld.

Geschreven door
Marphy en Robert Rebel
 
 

Copyright Nova Scotia Duck Tolling Retriever Club Nederland 1990-2017
De NSDTRCN is een door de Raad van Beheer erkende rasvereniging ingeschreven bij de KvK onder nummer 040166744