Op 23 mei 2009 werd de jaarlijkse Tollerwerkdag, gehouden. De locatie was in de Flevo Polder op het Erkermederstrand. De opzet van deze dag is eigenaren te laten ervaren hoe zinvol het is met een Toller te gaan werken. Op deze dag kunnen ze ruiken aan het apporteerwerk dat zij met hun Toller kunnen doen. De bedoeling is natuurlijk dat alle deelnemers zo enthousiast worden na deze snuffeldag dat zij besluiten zich in te schrijven bij een jachttrainingscursus.

De organisatie had zijn best gedaan de dag zo goed mogelijk te regelen: Het weer deed daar een schepje boven op: De eerste zonnige zomers warme dag van 2009, die kregen we er zomaar bij ! Om een uur of tien was het al een vrolijke ontmoeting van ruim dertig Tollers die elkaar kwispelend en blij begroeten. Ze keken naar elkaar met een blik van: “wij gaan er vandaag een lollige dag van maken”. En leuk werd het, in het bijzonder voor de rood gejaste viervoeters. Sommigen honden zagen deze dag echt als jaarlijks familiefeestje en leken ineens maling aan hun eigenaar te hebben. Ze bleven rond racen en hadden het erg naar hun eigenwijze zin. De wanhopige mededeling van verschillende eigenaars: “Dat doet hij anders nooit hoor” heb ik die dag een keer of wat gehoord. Het appel was af en toe even helemaal weg. Dat heb je dan net zo’n dag. Het is allemaal goed gekomen.

Alle honden en voorjagers hebben hun proefjes kunnen doen. De deelnemers werden verdeeld in drie groepen. Van echte beginners waar alles nieuw voor was tot de al wat meer ervaren voorjagers met al werkende Tollers met een Club of KNJV diploma. Er konden door de voorjager en hond 5 proefjes worden gedaan. Alle proeven bestonden uit meerdere apporten. Er kon een keuze voor moeilijk of makkelijk worden gemaakt. De keuze hing van de ervaring van de hond en de eigenaar af. Voor iedere hond werd de oefening zo opgezet dat er altijd op succes kon worden gewerkt. Ook werd het probleemoplossende vermogen van de hond getest. Er viel bijvoorbeeld een dummy achter een hek. Aan de achterzijde was een opening, de hond kon dus zonder springen bij de dummy komen. Voor sommige honden was het een fluitje van een cent om de dummy te bemachtigen. Ze sprongen met gemak over het hek heen, anderen holden rondjes zonder de ingang op te merken. Sommige Tollers gingen verwoed aan het hek trekken of probeerde er onder door graven. Alle varianten hebben we die dag gezien. Fanatiek waren ze genoeg.

De combinatie die aan de beurt was kreeg uitgebreid aandacht en de tijd en mogelijkheid om de hond de opgegooide dummy’s binnen te laten brengen. Er werd niet op een stopwatch gekeken zoals bij de officiële proeven. De wachttijden voor een proef waren daardoor af en toe lang. Het met elkaar in de wachtkamer praten over alle eigenwijze Toller streken was een gezellig tijdverdrijf waar de meeste hondenbezitters nooit genoeg van krijgen. Het was natuurlijk niet verboden om naar de verrichtingen van de andere honden en voorjagers te kijken. Dus mogelijkheden genoeg om de dag al of niet actief met de hond boeiend te laten zijn.

Voor de meeste Tollers was een duik in het water de leukste bezigheid. Dat er dan ook een dummy gehaald kon worden leek minder interessant. Werd de dummy toch geapporteerd dan was het terug brengen naar de eigenaar voor veel Tollers die dag een spelletje dat ze even niet wilden doen. Het rond raggen met de dummy, in de verwachting dat de baas er wel achteraan zou gaan rennen, leek een veel zinvoller optie in de ogen van de ondeugende viervoeter dan het apport netjes terug brengen. Bij Sander De Graaf zijn de Tollers die nog geen zwemdiploma hadden vakkundig begeleid bij hun eerste zwemervaring. Sander ging in een waadbroek met een hond onder zijn arm rustig het water in. De hond werd ondersteund in het water en kon zo terug naar de kant zwemmen. Nog wel onwennig hebben toch bijna alle Tollers hun watervrees overwonnen en hebben ze gezwommen. Prachtig om te zien hoe snel ze dat leren. Wat aan alle kanten heel duidelijk werd was de actie bereidheid van alle aanwezige Tollers. Wat een drive lieten ze zien! Wat zijn ze enthousiast en wat zijn ze snel, die rode rakkers. Dat ze willen werken staat als een paal boven water. Dat daar heel veel training bij komt kijken is onvermijdelijk. Om apporteren gestructureerd te laten verlopen met alle aandacht voor de baas en niet alleen voor soort genoten is niet een kwestie van één puppycursus of één gehoorzaamheidstraining. Om tot succes te komen met een gehoorzame en betrouwbaar werkende hond, dat vergt veel tijd en veel inzet en nog meer geduld. De beloning van die trainingsuren is groot: Een blije, enthousiaste hond die graag voor zijn eigenaar werkt en alle aandacht heeft voor die bijzonder leuke baas. Een baas die begrijpt dat een Toller meer nodig heeft dan een tennisbal en een rondje hollen in het bos. Ik denk dat iedereen die mee heeft gedaan aan de Tollerwerkdag heeft kunnen ervaren dat een Toller echt geen hond is om rustig bij de kachel te laten dutten. Eén keer per jaar meedoen aan de Tollerwerkdag doet de hond te kort. Het jaar heeft nog 364 werkbare Tollerdagen. Iedere week met de hond in een jacht/apporteertraining ben je eigenlijk verplicht wanneer je aan een Toller begint. En zeg nu zelf wat is er leuker dan buiten bezig zijn met je hond?

Aan het eind van de dag hadden niet alleen de honden een mooi rode tint. De zon had bij verschillende eigenaren en helpers een behoorlijk rode kleur gebrand. De Tollers waren moe en tevreden zij hadden een Top dag gehad. Zij lagen rustig aan de voeten van de baas te slapen. Peter van der Heijden had tot slot over alle honden en voorjagers een evaluatie. Deze werd vol humor gedaan op grond van de bevindingen van de trainers en helpers van die dag. De Tollerwerkdag op 23 mei is aan alle kanten een positieve en leerzame dag geweest.


Wilma Firet-Dijkstra,