In navolging op de proeven van de NOJG/JTGH in Bourtange en Steenderen deden Yrish en ik mee aan de proef in Noord Brabant, bij gebrek aan een proef van de NOJG in het noorden van het land.
De proeven zijn altijd leuk, praktijkgericht en is een leuke 'test' om te zien waar je staat.
We waren om kwart over acht in Heerle present en samen met een vijfentwintig andere deelnemers konden we al gauw aan de slag met de proeven.

Mijn eerste proef was een markeerapport in combinatie met een verloren apport.
Het markeren ging over een bouwperceel met vette klei waar Yrish meteen al haar energie moest gebruiken om fatsoenlijk bij de duif te komen. Ze zat op een gegeven moment vast in de klei, wist zich los te wurmen, liep een stukje om over beter begaanbare klei en kwam perfect bij de duif. De markeer was netjes en je zou denken dat ze op de terugweg een makkelijkere route zou nemen, maar niets van dat, Yrish kwam mét de duif ook weer terug door de klei. Na de markeer van de duif mocht ze op rechts een verloren apport ophalen. Ze bleef lang weg en kwam vervolgens zonder apport terug …. er lag een nerts en dat was nieuw en vies. Omdat ze wel even bij het apport was geweest mocht ik haar nog een keer inzetten maar Yrish had er echt geen behoefte aan om de nerts binnen te brengen.

Proef 2 was een dubbel markeerapport waarbij één stuks wild alleen op schot gemarkeerd kon worden. Bij deze proef had Yrish geen problemen, in mum van tijd was de duif binnen en kon ik haar inzetten op de fazant. Ze ging even te ver rechtdoor maar herstelde en kwam uiteindelijk terug met de fazant.

Bij de derde proef was er een enorme lange wachttijd. Dit was de waterproef en veel honden hadden problemen omdat er op een groot gedeelte van de vijver nog ijs lag. Yrish - toch al niet zo'n liefhebster van lange water apporten - stond aan de kant, keek naar het water en bedacht zich geen moment, nee ze ging niet door het water maar liep er gelijk omheen. Ze schoot iets te ver door maar kreeg toen lucht van de meerkoet, pakte ‘m op en kwam weer om het water terug. Het andere apport lag in de rechterhoek van de vijver. Ik heb haar toen gelijk langs de waterkant gestuurd. Ze kwam heel vlot bij de gans, moest even wat moeite doen om ‘m uit het water te krijgen maar eenmaal op de kant pakte ze hem goed op en bracht ‘m keurig binnen.

Direct na de pauze was er een sleep te doen in combinatie met een markeerapport. Ik stuurde Yrish met een mooie lijn op de sleep en ze liep hem heel zorgvuldig. Toen ze op de terugweg was met het konijn viel er een schot in het naastliggende bos en daar had ze een kraai kunnen zien vallen. Blijkbaar had ze het niet gezien: ik moest haar de goede richting op dirigeren, ze kwam bij de kraai - niet haar favoriet - en bedacht dat er misschien elders wel iets beters te vinden zou zijn!
Voordeel bij NOJG proeven is dat ze willen dat je de proef goed afsluit. Ik ben dus naar de kraai gegaan samen met Yrish en natuurlijk nam ze ‘m mee met een blik van “oh bedoel je de kraai, zeg dat dan”.

De laatste proef was wederom bij de vijver. Het was een dubbel markeer in het hoge riet. De tweede markeer werd op de terugweg geworpen op nagenoeg dezelfde plaats waar ook de eerste viel. Yrish had de gans prima zien vallen en bracht deze zonder problemen binnen. Ze keek op het tweede schot en markeerde de valplek van de meerkoet. Ik stuurde haar voor dit apport maar het duurde en duurde … uiteindelijk mocht ik haar kant oplopen om te helpen. Toen ik haar vanaf dat punt inzetten ging ze onder de wind het water in en kwam ze uiteindelijk met de drijfnatte en bijna verzopen meerkoet terug.

Al met al heeft Yrish heel goed gewerkt had, we kunnen de proeven samen tot een prima einde brengen. Ze eindigde qua puntenaantal iets onder de middenmoot maar kreeg nog een mooi compliment van de keurmeester bij proef 1, hij vond het markeerapport van Yrish op de duif door de klei het mooiste markeerapport van de dag en prees het doorzettingsvermogen van onze kleine dame.

De sfeer bij deze NOJG proeven is erg gemoedelijk, de prijzen zijn niet zo buitensporig als bij de KNJV dus hoop van harte op een volgende proef!

Esther Booker