Biathlon, 7 augustus 2010

Op vrijdagavond gieren de zenuwen weer door mijn lijf. Je zou denken dat ik inmiddels wel gewend ben aan het lopen van wedstrijden, maar niets is minder waar. Ik vraag me toch af en toe wel af waarom ik dit eigenlijk als hobby heb. De volgende ochtend gaat om 6 uur de wekker, een vrij normaal tijdstip voor een wedstrijddag. De auto heb ik de avond ervoor al ingepakt, dus het is een kwestie van het inpakken van het eten en drinken in mijn trainingstas. Mijn toller Caja is normaal niet zo vlot in de ochtend, maar ze komt toch even kijken wat voor lekkers er mee gaat in de tas. Dit keer is het hamburger, dus mevrouw staat verlekkerd bij het aanrecht te kijken hoe ik dat in stukjes snij.

Een half uurtje later is het tijd geworden om te vertrekken. We rijden eerst even langs het bos om te wandelen en vervolgen daarna onze weg richting Bemmel. Eenmaal aangekomen is er al flink wat bedrijvigheid op het terrein. Nadat we gesetteld zijn ga ik richting secretariaat om me aan te melden en te horen hoe de dag gaat verlopen. Het is voor het eerst dat er in Nederland een Biathlon met G&G/obedience en agility word gehouden. De dag wordt georganiseerd door de Engelsman Anthony Clarke en de Nederlandse agilityschool Total Touch Agility. Voor deze dag waren er ongeveer 45 honden ingeschreven.

Als eerste mogen we aantreden bij het onderdeel G&G/obedience. Hier maak ik me enigszins zorgen over, we trainen namelijk al een behoorlijke periode geen G&G meer. Het individuele onderdeel bestaat uit; volgen aan de lijn, voorkomen en apporteren. Caja is heerlijk attent tijdens het volgen, maar gaat één keer iets scheef zitten tijdens het halt houden. Tijdens het voorkomen blijft ze netjes liggen tot het commando komt en ze zit erg mooi dichtbij. Ook het apporteren gaat prima, dus ik kan alleen maar dik tevreden zijn. Nadat de scores geteld zijn blijkt Caja ruim aan kop te staan met maar een kwart strafpunt. Het volgende onderdeel zijn de blijfoefeningen. We beginnen met de zit en blijf en daarna volgt de af en blijf. Beide oefeningen zijn voor Caja geen probleem dus ze komt ongeschonden uit de strijd. Dan is het gelijk duidelijk, Caja wint het G&G onderdeel en ik ben natuurlijk zo trots als een pauw.

Na de lunchpauze is het tijd voor het agility onderdeel. Anthony heeft een mooi parcours neer gezet, maar het staat wel vrij dicht op elkaar. Zo ligt er bijvoorbeeld 3 meter achter de slalom een tunnel. Dit is in het voordeel van Caja, want die is vrij goed stuurbaar. De raakvlakken zijn voor ons vooral de uitdaging, omdat Caja die in haar enthousiasme wel eens wil vergeten. Er zijn flink wat honden voor ons, dus we kunnen eerst kijken wat die er van bakken. Heel wat honden gaan de fout in, dus de spanning begint voor ons wel te stijgen. Als er nog een paar honden moeten lopen, ga ik Caja voorbereiden. Sinds kort mag ze flink blaffen en gek doen voor we starten en daar maakt ze gretig gebruik van. Ze is dus flink fanatiek als we aan de start moeten verschijnen. Na twee sprong is het eerste raakvlaktoestel aan de beurt, de schutting. Dit gaat zoals bedoeld en ze schiet het achterste tunnelgat in en we zijn dus nog mooi op koers. Na twee sprongen en een moeilijke bocht komen we bij de slalom uit. Dit is ons favoriete toestel en Caja maakt mooi de 12 palen af en gaat daarna de tunnel in. Dan moet ik heel hard rennen, want we moeten in een rechte lijn naar de andere kant van het veld. Halverwege haalt Caja me in en gaat keurig in een rechte lijn door naar de volgende tunnel. Na een omhaal over een sprong en nogmaals de tunnel is het tijd voor de kattenloop. Tegen de verwachting in wacht Caja netjes op het einde en vertrekt op mijn commando naar de finishsprong. Ik kon mijn geluk niet op, wat een heerlijk rondje. Caja krijgt na een parcours altijd haar 'bakje'. Voor het parcours leggen we ergens haar bakje neer en na een parcours mag ze daar samen met mij hard heen rennen. Bij het bakje aangekomen mag ze dit bakje helemaal leeg eten. Het was dit keer dus gevuld met stukjes hamburger. Daarna ga ik Caja uitlopen en dan besef ik me dat het eigenlijk niet kan missen en dat we de Biathlon gewonnen hebben. En dat met een toller tussen al dat border collie en belgische herder geweld. Een tijdje later word het definitief, Caja is tweede bij de agility en mag zich dus ACA dutch Biathlon Champion 2010 noemen. Wie had dat toch gedacht, ik in ieder geval niet. Maar ik ben uiteraard apetrots!